Προβάλλονται όλα - 11 αποτελέσματα
Tο παρόν εγχειρίδιο ασχολείται με την ανάπτυξη ειδικών (προχωρημένων) θεμάτων και ασκήσεων ανάλυσης λογιστικών καταστάσεων και εκτιμητικής. Πρόκειται για ένα σύγγραμμα αναφοράς σχετικά με τη σύγχρονη λογιστική πράξη, όπου παρέχεται μεγάλη λεπτομέρεια στις απαντήσεις με περαιτέρω ανάλυση πολλών σημείων σε υποσημειώσεις. Επίσης, πολλές φορές στο κείμενο γίνεται παράθεση και επεξήγηση στους όρους της αγγλοαμερικάνικης ορολογίας με την συλλογιστική ότι αυτή υιοθετείται σήμερα ανά τον κόσμο, καθώς και ανακεφαλαιωτικό γλωσσάριο όρων αυτών στο τέλος του βιβλίου.
Με τη λεγόμενη “Γενική (Χρηματοοικονομική) Λογιστική” νοείται συνήθως η των εμπορικών επιχειρήσεων (εμπορική) λογιστική, καθώς επίσης και η λογιστική των επιχειρήσεων παροχής (πάσης φύσεως) υπηρεσιών, ενώ συμπεριλαμβάνεται συχνά μία εισαγωγή στη λογιστική των πάσης φύσεως βιομηχανικών επιχειρήσεων. Με τέτοιο περιεχόμενο – αλλά με ποικίλλοντες τίτλους – έχουν γράψει βιβλίο σχεδόν όλοι όσοι διδάσκουν κατά καιρούς τη βασική λογιστική. Οι περισσότεροι, μάλιστα, το πρώτο βιβλίο λογιστικής που έγραψαν αφορούσε ακριβώς στις αρχές της λογιστικής που ισχύουν γενικώς επί των πάσης φύσεως οικονομικών μονάδων, δηλαδή ασχέτως του οικονομικού τύπου τους (όπως εμπορικών, τραπεζικών, βιομηχανικών, κ.ο.κ.) ή της νομικής μορφής τους, όπως ατομικών ή εταιρικών (ομορρύθμων, ετερορρύθμων, ανωνύμων εταιρειών, κ.τ.λ.).
Από διδακτική άποψη, ο ανά χείρας πρώτος τόμος της γενικής χρηματοοικονομικής λογιστικής αποτελεί τη βάση της όλης λογιστικής θεωρίας και τεχνικής, όπου πρωταρχική σημασία και σπουδαιότητα έχει η μεθοδική οικοδόμηση της διδακτέας ύλης, η οποία, ιδιαίτερα επί των εισαγωγικού χαρακτήρα συγγραμμάτων λογιστικής, θεωρείται το πλέον ουσιαστικό κριτήριο της επιτυχίας τους. (Βέβαια, το περιεχόμενο αυτού του συγγράμματος συνιστά ύλη ανάμικτη, τόσο εισαγωγικού – introductory – όσο και μεσαίου επιπέδου – intermediate. Γι’ αυτό εναπόκειται στον διδάσκοντα να επιλέξει τα τμήματα εκείνα του βιβλίου τα οποία προσιδιάζουν στη θεματολογία της διδακτέας από αυτόν ύλης.)
Η διδακτέα ύλη διατάσσεται συστηματικώς συμπληρούμενη με πολλά παραστατικά σχήματα και απεικονίσεις επί κάθε ενός περιγραφόμενου και αναλυόμενου θέματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται ο συνδυασμός της, μετά σκέψεως, θεώρησης (Denkendes Schauen) προς την, μετά θεώρησης, σκέψη (Anschauliches Denken), βασικό προαπαιτούμενο κάθε επιστημονικής γνώσης.
Προς εξασφάλιση της αφομοίωσης και εμπέδωσης των εκάστοτε κτώμενων γνώσεων παρατίθενται πληθώρα λυμένων ασκήσεων και εφαρμογών επί του κάθε ενός αναπτυσσόμενου θέματος τόσο εντός του κειμένου (με τη μορφή αριθμητικών παραδειγμάτων) όσο και στο τέλος κάθε ενός κεφαλαίου.
Σε αυτό τον τόμο παρουσιάζεται επίσης η λογιστική ως προαπαιτούμενο για την εύρεση (καθορισμό) του κόστους και για έλεγχο τους κόστους, στοιχεία βασικά για τη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων από τους εντός και εκτός κάθε εμποροβιομηχανικής επιχείρησης.
To πόνημα αυτό απευθύνεται κυρίως σε λογιστές που επιζητούν να ενσωματώσουν στην επαγγελματική τους γνώση κάθε εξέλιξη στον κλάδο που απασχολούνται, ανεξάρτητα από τη χώρα προσέλευσής τους, η οποία μπορεί να βελτιώσει τη δυνατότητά τους να εκτελούν τη λειτουργία τους στην κοινωνία που ζουν. Aυτή τη νέα γνώση προσπαθούν να την προσαρμόσουν στις πολιτικές και πολιτιστικές απαιτήσεις της χώρας τους. Nέες λογιστικές επινοήσεις γίνονται σε διάφορα μέρη του κόσμου κατά καιρούς και, εάν αυτές έχουν δυνατότητα εφαρμογής σε άλλες χώρες, είναι σωστό να υποδεικνύονται τρόποι για διευκόλυνση της διεθνούς ροής των λογιστικών εννοιών και μεθόδων.
[…] Η σπουδαιότητα της ιστορίας του οικονομικού πολιτισμού καταδεικνύεται και από την επίδραση την οποία γενικώς η ιστορία άσκησε επί της οικονομικής επιστήμης. Μπορούμε να πούμε ότι κατά τον 19ο αιώνα οι περισσότερες επιστήμες βοηθήθηκαν από την Ιστορία. Η αναγέννηση της νομικής Επιστήμης άρχισε από την υπό του Savigny διακήρυξη της ανάγκης περί της ιστορικής έρευνας του θετικού δικαίου. Των φυσικών επιστημών δια της περί εξελίξεως θεωρίας του Δαρβίνου. Έτσι και στην οικονομική επιστήμη διανοίχθηκαν νέες οδοί δια της περί εξελίξεως θεωρίας του Αυγούστου Comte (θεοκρατικό, μεταφυσικό, θετικιστικό στάδιο) και των αντιλήψεων της αρχαιότερης (Roscher, Hildebrand, Knies) και προ παντός της νεότερης γερμανικής οικονομικής ιστορικής σχολής (G. Schmoller, Brentano, Knapp). Έτσι επιβλήθηκε, λοιπόν, η ιδέα ότι στην οικονομική ζωή οφείλουμε να αντιλαμβανόμαστε το παρόν ως ιστορική διαμόρφωση του παρελθόντος.
Συνέπεια των ανωτέρω:
(α) Αναγνωρίζεται η ιδέα της εξέλιξης ως η κυριαρχούσα επιστημονική ιδέα της εποχής μας.
(β) Αναγνωρίζεται πάσα οικονομική εκδήλωση ως κοινωνική εκδήλωση βάσει των εθίμων και του δικαίου, των θεσμών και των οργανώσεων.
Έτσι, η Λογιστική ερευνάται σε συνδυασμό προς το κράτος, τη θρησκεία και την ηθική, και διαμορφώνεται από μία εποπτική των συναλλαγών δραστηριότητα σε μία ηθικοπολιτική επιστήμη. Η Ιστορία της Λογιστικής συσχετίζεται πλέον προς όλες τις εκδηλώσεις του ανθρώπου, πολιτικές, νομικές, φιλολογικές, θρησκευτικές, και δεν γράφεται από την οικονομική άποψη μόνο. Απαιτεί όμως και αυτή από όλες τις συγγενείς επιστήμες να αξιώνεται προσοχής. Και πράγματι αυτό συμβαίνει, όπως οι εργασίες αυτού του τόμου καταδεικνύουν.[…]
Το αξιοπρόσεκτο και δημοφιλές βιβλίο των Peters & Waterman, In Search of Excellence, πέτυχε στο να αναδείξει τη σημασία κάποιων θεμελιωδών μεγεθών των επιχειρήσεων στο να παρουσιάζουν επιτυχείς επιδόσεις διαχρονικά και, επομένως, να αυξάνουν την αξία των υπό εξέταση εταιρειών. Μεταγενέστερη μελέτη υπέδειξε όμως ότι οι περισσότερες από τις εξαίρετες εταιρείες των Peters & Waterman δεν δημιουργούσαν περισσότερη αξία για τον μέτοχο (shareholder value) απ’ όσο δημιουργούσαν οι υποτιθέμενες λιγότερο εξαιρετικές ανταγωνίστριές τους.
Σε δημοσίευμα στις σελίδες οικονομικού τύπου αναφέρθηκε ότι: «Το 55{af14914bd25875e9adbcfec0712165384b00de6486f1f52d5bb81a0942cc0c9a} της οικονομικής αξίας που δίνει η αγορά σε μία επιχείρηση αποτελείται από άυλα στοιχεία που δεν εμφανίζονται καν στον ισολογισμό, δηλαδή τις γνώσεις, τις επωνυμίες, τις σχέσεις και τη φήμη, σύμφωνα με τον καθηγητή της Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Charles Fombrun.»
Η αξία και η αποτίμηση είναι βασικές έννοιες στην ανθρώπινη κοινωνία και στον κόσμο των επιχειρήσεων (-εκμεταλλεύεσεων). Στη σφαίρα της Οικονομικής της Επιχειρήσεων και της δίδυμης αδελφής της, της Λογιστικής, αυτές οι έννοιες λαμβάνουν πιο ειδικευμένο περιεχόμενο…
Η έρευνα στην προέλευση της διπλογραφικής λογιστικής τυπικά έχει εστιάσει την προσοχή στη μορφή ως αιτιώδη παράγοντα. Στην παρούσα εργασία, τα επιχειρήματα που υποστηρίζουν αυτή την άποψη επανεξετάζονται και κριτικά διερευνούνται δια της αναπτύξεως του επί της ουσίας πλαισίου της διπλογραφικής λογιστικής στη μορφή εξίσωσης και στη σύνδεσή του με την εξέλιξη των μαθηματικών στους Αραβο-Ινδικούς πολιτισμούς. Παράλληλα συνεξετάζεται συνοπτικά η μαθηματική εκδοχή της Λογιστικής…
Σκοπός αυτού του πονήματος είναι ο εξοπλισμός του Έλληνα λογιστή με το ιστορικό υλικό της επιστήμης του. Γι αυτό ακριβώς το λόγο η διατριβή αυτή κάνει μια επισκόπηση του ρόλου της λογιστικής στην οικονομική εξέλιξη της Eλλάδος από τα χρόνια της τουρκοκρατίας μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Aξιοσημείωτο είναι ότι η θεμελίωση της φιλοσοφίας της Λογιστικής με ειδικότερη αναφορά στη χώρα μας γίνεται συνοπτικά αλλά περιεκτικά για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Tο παρόν εγχειρίδιο γίνεται μια πρώτη απόπειρα να καταδειχθεί η ανάγκη για συστηματική έρευνα στην ιστορική διάσταση της ελληνικής λογιστικής, αλλά και τον αναπτυξιακό ρόλο της. Aναφορά γίνεται καταρχήν σε τι συνίσταται η έρευνα στη λογιστική, από ποιους και πώς συνήθως γίνεται, ποια είναι η έκτασή της σήμερα στην χώρα μας, αλλά και ποια ήταν στο παρελθόν, σε σύγκριση με τα διεθνώς ισχύοντα. Διευρενάται επίσης η έκταση που έχει πάρει η έρευνα στη λογιστική σε άλλες χώρες που διέρχονται παρόμοια αναπτυξιακή φάση. Iδιαίτερα σημαντική θεωρείται η αφετηρία από την οποία επιχειρείται μία ιστορική αναδρομή και ενδοσκόπηση της λογιστικής στα ελληνικά A.E.I. Tέλος, αξιολογείται η εμβρυακή σήμερα έρευνα στην Eλλάδα και γίνονται υποδείξεις για ένα νέο ξεκίνημα προς βελτίωση της ποιότητας και ποσότητας της λογιστικής εκπαίδευσης και έρευνας, με συγκεκριμενοποίηση των επακόλουθων ωφελειών.
Η εργασία αυτή αποσκοπεί στη μύηση όσων εξειδικεύονται στη λογιστική σε μεταπτυχιακό επίπεδο στις ελληνικές σχολές ανώτατης οικονομικής εκπαίδευσης, στη σύγχρονη θεωρητική δομή της λογιστικής.
Στόχος λοιπόν αυτού του έργου, το οποίο είναι προϊόν πολυετούς και επίμονης αναζήτησης, συλλογής, μελέτης και, προ παντός, επιλογής επιστημονικών πηγών, τελεί η κάλυψη αυτού του κενού στην ελληνική λογιστική βιβλιογραφία – αρθρογραφία.
Το έργο αυτό αναφέρεται σε προχωρημένη θεώρηση της λογιστικής και δη στη μεθοδολογία της και την επιστημολογική της ανάλυση, με αναφορές σε κορυφαίους ακαδημαϊκούς της λογιστικής, οι οποίες πυκνά-συχνά παραθέτονται όπως είναι στο πρωτότυπο κείμενο (μετά ή και άνευ μετάφρασης).
Η εμβάθυνση στα θέματα της λογιστικής θεωρίας συνιστά αυτό που ο Mattessich αποκαλεί “θεμελειακή έρευνα” (foundational research) την οποία θεωρεί αναγκαίο πρώτο βήμα στη μάθηση της λογιστικής σε ένα ανώτερο επίπεδο σπουδής της.
[…] Η Λογιστική Θεωρία άπτεται όλων των ουσιωδών προβλημάτων της πράξης αλλά και της οικονομικής των επιχειρήσεων γενικότερα. Ελπίζω το έργο αυτό να επιτύχει το διδακτικό κατ’ αρχήν στόχο της μύησης των σπουδαζόντων τη λογιστική στις σύγχρονες θεωρητικές δομές της και την εις αυτήν εμπειρική έρευνα, γνώση – κατά τη γνώμη μου (και όχι μόνον σε αυτούς, όπως θα δείξω στη συνέχεια) – αναγκαία επίσης για όλους τους εμπλεκόμενους στη λογιστική πράξη επαγγελματίες.
Η εμβάθυνση στα θέματα της λογιστικής θεωρίας συνιστά αυτό που ο Mattessich αποκαλεί “θεμελειακή έρευνα” (foundational research) την οποία θεωρεί αναγκαίο πρώτο βήμα στη μάθηση της λογιστικής σε ένα ανώτερο επίπεδο σπουδής της.[…]
Tο παρόν σύγγραμμα έχει ως αντικείμενο πρωτίστως τη λογιστική οργάνωση των επιχειρήσεων. Παράλληλα, εξετάζεται ο λογιστικός σχεδιασμός/λογιστική προτυποποίηση προκειμένου να παρουσιασθεί πληρέστερα το ελληνικό Λογιστικό σχέδιο (E.Γ.Λ.Σ.). Eνώ, στο τέλος παρέχεται βιβλιογραφικός κατάλογος βοηθημάτων πολλαπλής χρησιμότητας ή και εξειδικευμένα επί των ειδικών θεμάτων ενός κεφαλαίου.
